شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 25774

دل او در پرده‌های گمراهی نهان و حق از او روی‌گردان.

تلمیذ بی‌ارادت عاشق بی‌زر است و روندۀ بی‌معرفت، مرغ بی‌پر.

چون بدانجا رسیدم رفیق شفیق از در داخل شد.

این، دلق موسی است مرقع و آن ریش فرعون است مرصّع.

شاهد که با رفیقان آید به جفاکردن آمده است به حکم آنکه از غیرت و مضادت خالی نباشد.

جور فراوان بردی و تحمّل بی‌کران کردی.

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّ وافر داشت و طبعی نافر.

طایفه‌ای دزدان عرب بر سر کوهی نشسته بودند و منفذ کاروان بسته.

مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شد / به کرم بحر گهر شد به روش باد صبا شد

شیری که خویش ما را جز شیر خویش ندهد / شیری که خویش ما را از خویش می‌رهاند

شدم زعشق به جایی که عشق نیز نداند / رسید کار به جایی که عقل خیره بماند

نیشکر باید که بندد پیش آن لب‌ها کمر / خسروی باید که نوشم زان لب شیرین شکر

الهی چون در تو نگرم از جمله تاج‌دارانم و چون در خود نگرم از جمله خاکسارانم.

الهی در سر خمار تو دارم و در دل اسرار تو.

الهی ضعیفان را پناهی. قاصدان را بر سر راهی.

الهی هر که تو را شناخت و عَلَم مهر تو افراخت، هر چه غیر از تو بود بینداخت.