شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11671

جان درازیّ تو بادا که یقین می‌دانم / در کمان ناوک مژگان تو بی‌چیزی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم / کزین به‌ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر / بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

عنان‌کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

پیش سیلاب فنا یکسان بود چون کوه و کاه / از گران جانی چه حاصل، از سبکباری چه سود؟

چند بتوان ساخت موی خویش چون قیر از خضاب؟ / چون نمی‌گردد جوان دل زین سیه‌کاری چه سود؟

چون اثر نگذاشت از من غم ز غمخواری چه سود؟ / چون نماند از دل به جا چیزی ز دلداری چه سود؟

زخم شمشیر قضا از سینه می‌روید چو گل / از زره‌پوشی چه حاصل، از سپرداری چه سود؟

مسلمان هست بسیاری به گفتار / مسلمانی همی باید  به کردار

دختران و بانوان ماه‌وش / بر شترها چون اسیران حبش

راغ را بنگر به‌کردار بهاری دلگشای / باغ را بنگر به‌کردار نگاری دلستان

خرد نقد سرای کاینات است / ولیکن عشق اکسیر حیات است