شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 11197

خواجه رشید‌الدین فضل‌الله همدانی از چهره‌های علمی و سیاسی در عصر ایلخانان به‌شمار می‌رود. وی وزیر مقتدر غازان‌خان و اولجایتو بود. اقدام مهم فرهنگی او تأسیس عمارت ربع رشیدی در تبریز است که در حکم دانشگاه آن زمان بوده است.

شمس قیس رازی از نویسندگان زبردست این دوره است و اثر معروفش، المعجم فی معاییر اشعار العجم، از نخستین و مهم‌ترین آثار در علم عروض، قافیه، بدیع و نقد شعر است که نثری ساده و عالمانه دارد.

نجم‌الدین کبری از منشیان و نویسندگان توانا و از عارفان وارستۀ این دوره است. او کتاب مرصاد‌العباد من المبدأ الی المعاد را در بیان سلوک دین و تربیت نفس انسانی نوشت. کتاب او در بین متون عارفانه، از مرتبه‌ای والا برخوردار است.

فخر‌الدین عراقی از شاعران نام‌آور این دوره و صاحب غزل‌های عرفانی زیبا است. مثنوی عشّاق‌نامۀ او مشهور است. او در هر فصل این مثنوی به یکی از مباحث عرفانی پرداخته است.

شاه نعمت الله ولی؛ از شاعران قرن نهم است که در تصوف و طریقت مقامی بلند داشته و سرسلسلة صوفیان نعمت‌اللهی به شمار می‌رود. دیوان شعرش مضامین عاشقانه دارد.

بایسنقر میرزا پسر شاهرخ نیز هنرمند و هنردوست بود و در زمان او هنرمندان، قرآن کریم و مثنوی معنوی را به خط خوش نگاشتند.

جامی، معروف ترین شاعر قرن نهم، کتاب نفحات الانس خود را به شیوۀ منطق الطیر عطار نوشته است.

کتاب های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.