شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11866

گر جان عاشق دم زند،آتش در این عالم زند/وین عالم بی اصل را چون ذره ها بر هم زند

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا/وز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را/ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

هین سخن تازه بگو تا دو جهان زنده شود/وارهد از حد جهان بی حد و اندازه شود

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم / همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را

راحت جان است رفتن با دلآرامی به صحرا / عین درمان است گفتن درد دل با غمگساری

گر چو زنجیر به هم پیوستیم / این فروبستن درها ز کجاست

در سرم عشق تو سودایی خوش است / در دلم شوقت تمنایی خوش است