شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس چهاردهم- امام خمینی (ره)

پيام نهايي همة ابيات زير، مشترك است؛ به‌جز .........

شرف شد مرد را حاصل ز دانش نباید بُد دمی غافل ز دانش

دانش اندر دل، چراغ روشن است وز همه بد، بر تنِ تو جوشن (زره) است

به دانش گرای و بدو شو بلند چو خواهی که از بد، نیابی گزند

عشق آمد و گرد فتنه بر جانم بیخت عقلم شد و هوش رفت و دانش بگریخت(بیختن: غربال کردن، الک کردن)

آرایه‌های به کار رفته در کدام بیت، تماماً درست ذکر شده است؟

شو روز به فکر آب و دانه هنگام شب آرمیدن آموز (مراعات نظیر ـ تضاد)

چو خواهی که یابی ز هر بد، رها سر اندر نیاری به دام بلا (تشبیه ـ جان‌بخشی)

گر بر کنم دل از تو و بردارم از تو مهر آن مهر بر که افکنم، آن دل کجا برم؟ (تکرار ـ تشبیه)

کنون، گر دست‌گیری، جای آن هست که گر دستم نگیری، رفتم از دست (شخصیت‌بخشی ـ کنایه)

بن فعل‌های عبارت «یا دزد به یک‌بار بِبَرد / یا خواجه به تفاریق بخورَد» در کدام گزینه آمده است؟

بَر، خورْد

بَر، خور

بُرد، خورْد

بَرَد، خورَد

مصدر برای کدام فعل به صورت نادرست نوشته شده است؟

می‌نگریستم

⟵

نگریستن

می‌نشیند

⟵

شنیدن

دارند

⟵

داشتن

بیا

⟵

آمدن

«بن فعل» در کدام گزینه، متفاوت است؟

از کجا گردد پدیدار این همه نقش و نگار

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

ز خاک آفریدت، خداوندِ پاک

گر بیازارد مرا موری، نیازارم ورا

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس چهاردهم- امام خمینی (ره) | آزمون شماره 16951