شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 296

زبان درکش ای مرد بسیاردان/ که فردا قلم نیست بر بیزبان

فراوانسخن باشد آگندهگوش/ نصیحت نگیرد مگر در خموش

چرا گوید آن چیز در خفیه مرد/ که گر فاش گردد، شود رویزرد

حذر کن ز نادان دهمرده گوی/ چو دانا یکی گوی و پرورده گوی

ریسمان قضا و رشته عقل/ پیش زنجیر عشق محکم نیست

از یم طبع تو خیزد گوهر عقل و خرد/ گوهر عقل و خرد نیکوتر است از دُرّ یم

عشق اینجا آتش است و عقل دود/ عشق آمد درگریزد عقل زود

عقل کز عشق گریزد چه تعجب باشد/ پیر عقل است بر عشق چو طفل مکتب

چو عاشق می شدم گفتم که بردم گوهر مقصود/ندانستم که این دریا چه موج خون فشان دارد (استعاره-کنایه)

ز سرو قد دلجویت مکن محروم چشمم را/بدین سرچشمه اش بنشان که خوش آبی روان دارد (تشبیه-جناس)

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل/که بر گل اعتمادی نیست گر حسن جهان دارد (استعاره-تضاد)

هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد/سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد (تناسب-تلمیح)

حریص و جهان‌سوز و سرکش مباش/ ز خاک آفریدندت آتش مباش

بزرگان نکردند در خود نگاه/ خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

گرت جاه باید مکن چون خسان/ به چشم حقارت نگه در کسان

به ناراستی دامن آلوده‌ای/ به ناداشتی دوده اندوده‌ای

زبانی-دستوری

زبانی-آوایی

ادبی-بررسی حروف

ادبی-موسیقایی