شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 21967

پایانی _ کشیده

ماقبل آخر _ کشیده

پایانی _ بلند

ماقبل آخر _ بلند

موج ارچه زند لاف تبحّر نزند دم: موج / ار / چِ / زَ / نَد / لاف / تَ / بح / حُر / نَ / زَ / ند / دم

وی طرّه شب از دم لطف تو مطرّا: وِی / طر / رِ / یِ / شب / از / دَ / مِ / لط_ / فِ / تُ / مَ / طر/ را

بگویید ای رفیقان ساربان را: بِ / گو / یی / دِی / رَ / فی / قان / سا / ر / بان / را

در دهان شکّر و در دیده گهر بود مرا: در / دَ / هان / شِک / کَ / رُ / در / دی / دِ / گُ / هَر / بو / د / مَ / را

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت / روی مه‌ پیکر او سیر ندیدیم و برفت

شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو / ابرو نمود و جلوه ‌گری کرد و رو ببست

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت / آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز / هرکه دل بردن او دید و در انکار من است