شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 12548

حافظ از جور تو حاشا که مگرداند روی/ من از آن روز که در بند توام آزادم

شده انتظارم از حد، چه شود ز در در آیی؟/ ز دو دیده خون فشانم ز غمت شب جدایی

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/ شیوۀ جنات تجری تحتها الانهار داشت

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی/ من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

بود، و نبود آنچه بلند است و پست / باشد، و این نیز نباشد که هست( تلمیح، واج آرایی)

شحنۀ غوغای هراسندگان / چشمۀ تدبیر شناسندگان(موازنه، استعاره)

رستۀ خاک در او دانه ای است/ کز گل باغش ارم افسانه ای است(مراعات نظیر، تلمیح)

غنچه کم بسته که ما بنده ایم/ گل همه تن جان که به تو زنده ایم( تشخیص، جناس)

رو سر بنه به بالین

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

تنها مرا رها کن

کل این شعر تضمین است.