شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 21878

در آغاز این دوره، هنوز بیشتر دانشمندان ایرانی آثار خود را به عربی می‌نویسند تا بتوانند در سرتاسر دنیای اسلام خوانندگان بیشتری پیدا کنند.

پس از گذشت چند سده و رواج و نفوذ معارف اسلامی و متون دینی، آمیختگی زبان فارسی دری با زبان عربی افزایش می‌یابد و همچنین بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی، وارد زبان دری می‌شود.

وجود سخنورانی چون رودکی، فردوسی، زکریای رازی و بسیاری از شاعران و نویسندگان فارسی‌گوی دیگر، بیانگر اهمیّت این دوره است.

این دوره، دوره ترقی در همه زمینه‌های علمی بود و مردان مشهوری از آغاز تا پایان این دوره در فلسفه و طب و علوم دینی، سرگرم تألیف بودند.

300 هجری _ 700 هجری _ پارتی

300 ق. م. _ 700 م. _ پارتی

599 ق. م. _ 330 ق. م. _ پهلوی

300 هجری _ 700 هجری _ پهلوی

آوردن اصطلاحات علمی و اشعار و امثال در نثر این دوره رایج شد.

 اصل تفسیر طبری را محمد بن جریر طبری نوشته و ابوعلی بلعمی آن را به فارسی ترجمه کرده است.

نثر این دوره بیشتر به موضوع‌های حماسی، ملی و تاریخی توجه دارد.

موضوع کتاب شاهنامۀ ابومنصوری تاریخ گذشته ایران است که امروزه فقط نیمی از این کتاب باقی مانده است.