شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20675

ای گلبن جوان برِ دولت بخور که من/ در سایۀ تو بلبل باغ جهان شدم

فراوان سخن باشد آکنده گوش/ نصیحت نگیرد مگر در خموش

کمال است در نفس انسان سخن/ تو خود را به گفتار ناقص مکن

گفتی ز سرّ عهد ازل یک سخن بگو/ آن گه بگویمت که دو پیمانه درکشم 

چو کامت برنمی‌آید به ناکامی فروده تن / که در زندان ناکامی نیابی کامرانی تو

هزاران جان یعقوبی همی‌سوزد از این خوبی / چرا ای یوسف خوبان در این چاهی، نمی‌دانم!

لفظ دلبر راندم اما خلق را دل برنتافت / شعر نیکو گفتم اما قوم را مشعر نبود

درگذر از فضل و از جهدی و فن / کار خدمت دارد و خُلق حسن

 دلتنگی‌ام تمام زمین را گرفته است         بهتر که در حوالی غربت بکاری‌ام

 گر کسی آرد و کسی بَرَدَت           نشود زین دو بیش و کم خردت

هزار دشمنم ار می‌کنند قصد هلاک          گرم تو دوستی از دشمنان ندارم باک

 جز به شوق او چنان کشدم            که مجال نفس کشیدن نیست

مفعول _ مسند

مضافٌ‌الیه _ مسند

مفعول _ مضافٌ‌الیه

مضافٌ‌الیه _ مضافٌ‌الیه