شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20885

چون میان بوستان از دوستان رفتی سخن / گاه گاهی نام خواجو بر زبان می‌آمدت

یک ساعتم از آن لب میگون شکیب نیست / سرمست را شکیب کجا باشد از شراب

راه دریا گیر اگر لؤلؤی عمّانت هواست / دست دربان بوس اگر تشریف سلطان بایدت

آیدم زلف تو در خواب و پریشانم از این / که بود شور و بلا دیدنِ ثعبان در خواب

کمان به زه را به بازو فکند / به بند کمر بر بزد تیر چند  

به هر دیار که محمل رود ز چشم منش / گذار بر سر آب زلال خواهد بود

تهمتن گز اندر کمان راند زود / بر آن سان که سیمرغ فرموده بود

بترس از جهان‌دار یزدان پاک / خرد را مکن با دل اندر مغاک (مغاک: جای گود و عمیق)

هل (= بگذار) تا برود سرش به دیوار آید / سر بشکند و جامه به خون آلاید

توقّع است که از عاشقان بیدل ‌و دین / نظر دریغ ندارند مالکان قلوب

چنینم زار نگذارد، به تیماریم یاد آرد / ورم از لطف بنوازد، زهی دولت، زهی دولت

کباب شد دلم از سوز سینه و آتش عشق / ببرد آبم و خون در دل کباب