شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 16593

در این سبک، لغات ترکی رواج یافت و سبب ضعف زبان فارسی گردید.

زبان سبک هندی زبانی واقع‌گرا و زبان حقیقی مردم دورۀ خود است.

در این سبک، بی‌دقتی در کاربرد جمله‌ها و ترکیب‌ها و ورود واژه‌های عامیانه در شعر کاملاً مشهود است.

شاعران برای مضمون‌یابی و ارائۀ خیال خاص و معنی برجسته و فکری جزئی و تازه با بیانی اعجازانگیز تلاش می‌کنند.

دیباچه عیار دانش ـ محبوب‌القلوب ـ حبیب‌السیر

محبوب‌القلوب ـ مجالس‌المؤمنین ـ احسن‌التواریخ

عباس‌نامه ـ عین‌الحیات ـ بدایع‌الوقایع

شرفنامه ـ حبیب‌السیر ـ عالم آرای صفوی

متن‌های ادبی با تصنّع و تکلّف همراه است.

استفاده از آیات، احادیث و عبارات عربی رواج بیشتر یافته است.

کاربرد شعرهای مستحکم و با صلابت در متن _ که غالباً سروده خود مؤلفان است _ در کتاب‌های نثر رواج داشته است.

آمیزش زبان فارسی با دیگر زبان‌ها (مغولی، ترکی، عربی و …) نگارش کتاب‌هایی با عنوان فرهنگ لغت را در این دوره رواج داد.