شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13175

جهان چون خطّ و خال و چشم و ابروست / که هر چیزی به جای خویش نیکوست

اگر یک ذرّه را برگیری از جای / خلل یابد همه عالم سراپای

همه از ذات خود پیوسته آگاه / وز آن جا راه برده تا به درگاه

همه سرگشته و یک جزء از ایشان / برون ننهاده پای از حدّ امکان

 نه تا                                    

هشت تا 

هفت تا

شش تا

گر گوهر و مرجانی جز خرد مشو این جا         زیرا که در این حضرت جز ذرّه نمی‌شاید

/در گوهر جان بنگر اندر صدف این تن         کز دست گران‌جانی انگشت همی‌خاید

این بحر وجود آمده بیرون ز نهفت                          کس نیست که این گوهر تحقیق بسفت

/هر کس سخنی از سر سودا گفتند                    زآن روی که هست کس نمی‌داند گفت

به نسب نیست رتبت مردم                 هر کسی را به نفس خود شرف است

/شرف دُر به جوهرِ خویش است                 نه ز پاکیِ جوهرِ صدف است

همان شیر کو جای در بیشه کرد                 ز بدعهدی مردم اندیشه کرد

/مگر گوهر مردمی گشت خرد                    که در مردمان مردمی‌ها بمرد