شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 29084

رواق منظر چشم من آشیانۀ توست / کرم نما و فرود آ که خانه خانۀ توست

 دلا منال ز بیداد و جور یار که یار / تو را نصیب همین کرد و این از آن داد است

وصلِ تو اجل را ز سرم دور همی داشت / از دولتِ هجرِ تو کنون دور نمانده است

تو باز حسن پراندی و من کبوتر دل / کبوتری که رود سوی باز ناید باز

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش / که بد به خاطر امّیدوار ما نرسد

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

سر آورد و دست از عدم در وجود / در این جود بنهاد و در وی سجود

چو ايران نباشد تن من مباد / در این بوم و بر زنده يک تن مباد

خسروی در دشت شد با یوز و باز /  آن دو روبه را ز هم افکند باز

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش / باز جوید روزگار وصل خویش

خرامان بشد سوی آب روان / چنان چون شده بازجوید روان

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد ، نيست باد

رهنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

هر چه بر جان من آید از تو مهر است و وفا / گر جفایی می‌رود بر دل ز تو دلداری است

دل و جان شهید عشقت به درون گور قالب / سوی گور این شهیدان بگذر زیارتی کن

گوید خرد که از غم عشقش کنار جو / دریای عشق را چه کنم چون کنار نیست