شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17498

چو جنگ آوری با کسی برستیز / که از وی گزیرت بود یا گریز

اگر دشمنی پیش گیرد ستیز / به شمشیر تدبیر خونش بریز

چون ندیدی پنجه اندر پنجه یار / پنجه خود کردی از دندان فگار         

با قضا پنجه مزن ای تند و تیز / تا نگیرد هم قضا با تو ستیز

تن ‌آلوده به نجاست به آب پاک گردد و تن‌ آلوده به گناه و زَلّت به قرآن پاک گردد.

مگر او را هلاک کنند و عالم از آثار وجود او پاک کنند.

برادران یوسف او را به زیادت نعمت دیدند و یعقوب را به او میل و عنایت دیدند.

یوسف را از روی نیکو بند و زندان آمد و از خوی نیکو امر و فرمان آمد.

خواهی که بر نخیزدت از دیده رود خون / دل در وفای صحبت رود کسان مبند

قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام / تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

با این همه هر آنکه نه خواری کشید از او / هر جا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

چه خوش صید دلم کردی، بنازم چشم مستت را / که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمی‌گیرد

از می وصلش دماغم بود باغ دلگشا                                                                  آمد ایام خزان تاراج با غم کرد و رفت

فصل غم و محنت رفت ایام بهار آمد                                                                  حافظ شب هجران شد بوی خوش یار آمد

ببین خزان و بهار جهان و عبرت گیر                                                                 که در مواعظ و پند است روزگار شفیق

ساقی تو کجایی که شد ایام غم هجر                                                                  وقت طرب و موسم شادی دگر آمد