شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 2 - درس دوازدهم: بحران‌های معرفتی و معنوی | آزمون شماره 10033

اصالت بخشیدن به انسان دنیوی، به یأس، ناامیدی و مرگ آرمان­ها منجر شده بود. ـ بی­توجهی به ابعاد دنیوی به بهانه­ی رویکرد معنوی

اصالت بخشیدن به انسان دنیوی، به یأس، ناامیدی و مرگ آرمان­ها منجر شده بود. ـ نیاز فطری آدمی به حقایق قدسی و ماوراءطبیعی

سیاست و اقتصاد جهان غرب، ابعادی جهانی پیدا کرده بود. ـ نیاز فطری آدمی به حقایق قدسی و ماوراءطبیعی

سیاست و اقتصاد جهان غرب، ابعادی جهانی پیدا کرده بود. ـ بی­توجهی به ابعاد دنیوی به بهانه­ی رویکرد معنوی

در قرن بیستم دین از آخرین عرصۀ حضور خود، یعنی قلمرو فرهنگ عمومی نیز بیرون رفت.

متفکران پسامدرن هنگامی در اصول و مبانی فرهنگ غرب تردید کردند که سیاست و اقتصاد جهان غرب، ابعاد جهانی پیدا کرده و نیازمند علمی بود که حضور جهانی خود را توجیه کند، اما اندیشه‌های پسامدرن این ظرفیت را ندارند.

مهاجرانِ ساکنِ کشورهای غربی را که اغلب مقهور فرهنگ مدرن شده بودند، به‌سوی هویت دینی خود فراخواند.

دین از قلمرو فرهنگ عمومی خارج نشد بلکه مجدداً نگاه معنوی و دینی، به سطوح مختلف زندگی انسان‌ها برگشت.

مهم ترین علت تداوم باورهای دینی و معنوی در زندگی انسان، نیاز فطری آدمی به حقایق قدسی و ماوراء طبیعی است.

فرهنگ غرب با انکار حقایق قدسی، به آرمان‌های انقلاب فرانسه نرسید.

عامل پوچ گرایی، یأس و ناامیدی و مرگ آرمان‌ها معتبر ندانستن معرفت‌های غیرتجربی بود.

با آغاز این دوران، بازار معنویت‌های کاذب پررونق شد، شیطان‌پرستی، عرفان‌های شرقی و سرخ‌پوستی نمونه‌هایی از این دست‌ هستند.