شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 27112

گر زان که روی و موی تو آشوب عالم است / ما را شبی مبارک و روزی خجسته است

رخ تو پرده دیبای ششتری بدرید / لب تو نامزد قند عسکری بشکست

هر کس که سرو گفت قدت را به راستی / او را معیّن است که همّت بلند نیست

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک / روز محشر سر برآرم از لحد مست و خراب

اگر به سنگ قناعت بت طمع شکنی / سپرده‌ای ره و رسم خلیل بن آذر

اگر به مصر غلامی عزیز شد چه عجب / به هر کجا که تو رفتی عزیز می‌آیی

کیست گردن ز حکم عشق کشد / عشق، انگشتر سلیمان است

سوی ظلمت شتافت خضر روان / کرد موسی جان عزیمت طور

دروغ گفتن به ضربت لازم ماند که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بماند. (ماندگاری اثر جراحت)

هر که در پیش سخن خردمندان افتد تا مایه فضلش بدانند مایه جهلش بشناسند. (وجوب خاموشی و به‌جا سخن گفتن نزد دانایان)

به گرسنگی مردن بِه که حاجت پیش کسی بردن. (ترغیب به گرسنگی کشیدن)

برادر که در بند خویش است،‌ نه برادر نه خویش است. (لزوم کمک به زندانیان)