شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 16135

بت خورشیدرخ من به گذارست امشب / شب‌روان را رخ او مشعله‌دارست امشب

معدن نور بر این گنبد پیروزه است / که چو باغیست پر از لاله و پر سوسن

ای فلک نیم نفس رفت که بی‌مرحمتی / تحفه تازه ز کج‌بازی سیاره بیار

به مهمان‌خانه آز و هوا جز لاشه چیزی نیست / برای لاشخواران واگذار این میهمانی را

بعد از اینم چه غم از تیر کج‌انداز حسود / چون به محبوب کمان‌ابروی خود پیوستم

بوسه بر درج عقیق تو حلال است مرا / که به افسوس و جفا مهر و وفا نشکستم

از ثبات خودم این نکته خوش آمد که به جور / در سر کوی تو از پای طلب ننشستم

رتبت دانش حافظ به فلک بر شده بود / کرد غمخواری شمشاد بلندت پستم

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود

ای نسیم صبح اگر باز اتفاقی افتدت / آفرین گویی بر آن حضرت که ما را بار نیست

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما می‌کنی؟ / خاری به خود می‌بندی و ما را ز سر وا می‌کنی

حافظ قلم شاه جهان مقسم رزق است / از بهر معیشت مکن اندیشه باطل