شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 6571

در سبک عراقی، غزل عاشقانه و عارفانه رواج یافت.

در سبک خراسانی، معشوق شاعر زمینی و دست‌یافتنی است.

پرهیز از زهد زیایی از ویژگی‌های فکری شعر سبک عراقی است.

قصیده و شعر درباری در سبک عراقی افزایش یافت.

استفاده از علوم ادبی از جمله بیان و بدیع

افزایش لغات عربی در شعر

جایگزین شدن «همی» به جای «می»

استفاده از واژه های ایدر، اندر و نظایر آنها در شعر

آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت / حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق / چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

که دهد یار مرا از من بیدل خبری / که کند سوی منِ خسته به رحمت نظری

قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفته است / تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد

 پوپوک پیکی، نامه زده اندر سر خویش / نامه گه باز کند، گه شکند بر شکنا

بریدم شب تیره و روز روشن / ابا رنج بسیار و بس ناتوانی

روی تو خوش می‌نماید آینه ما / که آینه پاکیزه است و روی تو زیبا

من ایدون چو بازم که زی تو شتابم / اگر چند از دست خود برپرانی