شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17527

مکش آن آهوی مشکین مرا ای صیاد/ شرم از آن چشم سیه دار و مبندش به کمند

کنون رود خلق است دریای جوشان/ همه خوشۀ خشم شد خرمن من
 

ای که اندر شکست ما کوشی/ آشتی کن چو جام ما نوشی
 

تو قلب سپه را به آیین بدار/ من اکنون پیاده کنم کارزار

چو خشم آیدت بر گناه کسی                                                                      تأمل کنش در عقوبت بسی

سر گرگ باید هم اوّل برید                                                                     نه چون گوسفندان مردم درید

چو مشرف دو دست از امانت بداشت                                                             بباید بر او ناظری برگماشت

غریبی که پر فتنه باشد سرش                                                                     میازار و بیرون کن از کشورش