شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9968

ترک دنیا کن غم این سحر باطل برمدار / آنچه پشت پاش بردارد تو بر دل برمدار 

شاید که در کنار کشم از میان خلق / تا بازگشتن تو نشینم به راه عید 

گوشه گیران ایمن از آفات شهرت نیستند / در میان خلق بودن پیش دانا بهتر است 

تردد در میان خلق کم کن / چو مردان روی بر دیدار غم کن 

لاف زنم لاف که تو راست کنی لاف مرا / ناز کنم ناز که من در نظرت معتبرم 
 

دین و دل بردند و قصد جان کنند / الغیاث از جور خوبان الغیاث
 

روزگاران روزگارم تیره کرد / تیره بادا روزگار روزگار
 

این همه گفتم و او دست همی کوفت که نی / ترک فرمان به همه روی گناه است گناه
 

عجز خواهید روح را که ز عجز / صفت روح بهر طین گفتم

باری چو ره به محفل غربت نمی‌دهند / از دور دیده‌بان نگه‌های دور باش

گر من نکوشمی به تواضع نبینمی / از هر خسی مزلّت و از هر کسی عنا

هاله تا غالب تهی از خویشتن صائب نکرد / دست در آغوش وصل ماه نتوانست کرد  

به هرکس که از خشم کردی نگاه / شدی طعمه برق همچون گیاه

چنان دید بر روی دشمن ز خشم / که شد ساخته کارش از زهر چشم

کسی از پهلوی من غیر آسایش نمی‌بیند / اگر بر دشمن افتم چون نگاه آشنا افتم

آهوی جان شکار دو چشمت به گاه خشم / از یک نگاه تند دل شیر آب کرد