شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19395

چو با حبیب نشینی و باده پیمایی/ به یاد دار محبّان بادپیما را

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست / سخن‌شناس نه‌ای جان من! خطا این‌جاست

دگر به دست نیاید چو من وفاداری/ که ترک می ندهم عهد بی وفایی را

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی / تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا؟

نباشی بس ایمن به بازوی خویش / خورد گاو نادان ز پهلوی خویش

ظالم که کباب از جگر ریش خورد / چون درنگری ز پهلوی خویش خورد

ز دانش یافت قدری آن خردکیش / که شاهش داد جا در پهلوی خویش

بدخواه دولت تو ز پهلوی خویش خورد / هم‌چون سگی که بخورد استخوان خویش

نبرد خندۀ ظاهر ز دل تنگ ملال / غنچه را دل تهی از خون به شکفتن نشود

ز نیرو بود مرد را راستی / ز سستی کژی زاید و کاستی

حکمت محض است اگر لطف جهان‌آفرین / خاص کند بنده‌ای مصلحت عام را

دل می‌رود ز دستم، صاحب‌دلان خدا را / دردا که راز پنهان، خواهد شد آشکارا

ناممکن _ حیله‌ها _ طمع _ بی‌نیاز _ جبّار

حمله _ حیله‌گر _ حاجتمند _ بی‌اصل _ حرمت

آزمند _ ستمگر _ مهاجم _ محلّه‌ها _ مکیدت‌ها

اندیشة باطل _ ظالم _   هجوم _ مکرها _ بسیار مشتاق