شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17831

چه روز بود که افتاد در این سر سودا / که دل به مهر و زبان در دعا گرو کردم

ز سر شوق دلم شد کباب دور از یار / مدام خون جگر می خورم ز خوان فراق

تو در خواب خوشی احوال بیداری ، چه می دانی / تو در آسایشی تیمار بیماری چه می دانی 

چون گل یابم بوی تو زو می بویم / چون مه ببینم روی تو زو می جویم

پیر پیمانه کش ما که روانش خوش باد / گفت پرهیز کن از صحبت پیمان‌شکنان

 نخست موعظه پیر صحبت این حرف است / که از مصاحب ناجنس احتراز کنید

 مکن هم‌نشینی به هر بدسرشت / که دزدد از او طبع تو خوی زشت

 چون شود هموار دشمن، احتیاط از کف مده / مکرها در پرده باشد آب زیر کاه را

خط مشکین زان نوشته بر رخش کلک قضا / تا بود از بهر دفع چشم بد حرز و دعا

هر که چون لاله کاسه گردان شد / زین جفا رخ به خون بشوید باز

تنم از واسطۀ دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

عاقلان را تا در این موسم چو خود دیوانه دید / بید مجنون سجده شکری به جا آورده است

در خم زلف تو آویخت دل از چاه زنخ           آه کز چاه برون آمد و در دام افتاد

عزیزان نیستند از پرده اسباب مستغنی           ز بوی پیرهن یعقوب پیغمبر شود بینا

گر آمد برون ماه یوسف ز چاه                    شد آن چشمه از چاه بر اوج ماه

از راه نظر مرغ دلم گشت هواگیر               ای دیده نگه کن که به دام که درافتاد