شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12289

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد/ هر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

او می رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان/ دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

همایی چون تو عالی‌قدر حرص استخوان تا کی/ دریغ آن سایۀ همت که بر نااهل افکندی

هر ساعت از نو قبله‌ای با بت‌پرستی می‌رود/ توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

ای شب خوبیّ و بهی جان بجهد گر بجهی

دیدمش بیمار جان را گفتمش چونی؟ خوشی؟

چو باشد آب‌ها نان‌‌ها بجوشد

تو چه پرسیش که چونیّ و چگونه است دلت

ب، ج

الف، ث

ت، ج

الف، پ