شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 25366

زبان پارتی در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره سامانی نیز آثاری به این زبان تألیف می شده است.

 نامه ها و فرمان های شاهان هخامنشی به زبان فارسی میانه و به خطّ میخی نگاشته شده است.

 ادبیات فارسی دری به مفهوم واقعی خود تقریباً همزمان با دولت طاهریان در ایران پدید آمد.

 منطقه رواج فارسی دری، نخست در شمال و شمال غربی ایران بود.

با بهره‌گیری از الفبای خطّ عربی به مرحله جدیدی گام نهاد.

با کنار گذاشتن برخی از صداهای زبان عربی، الفبای آن را پذیرفت.

زبان درباری ساسانیان، زبان محاوره و مکاتبه مقامات دولتی بوده است.

موجودیّت خود را به‌راحتی حفظ کرد و به تدریج غنی گشت و زبان طبقه خاص در ایران شد.

ایرانیان به زبان‌های فارسی، پهلوی و عربی آثار فراوان پدید آوردند.

پس از سقوط دولت ساسانی، ایرانیان در سه قرن نخست هجری به فعالیت علمی و ادبی خود ادامه دادند.

یعقوب لیث صفّاری زبان عربی را به جای فارسی، زبان رسمی قلمرو خود اعلام کرد.

در آغاز قرن سوم دولت نیمه مستقل طاهری و پس از آن،‌ دولت مستقل صفاری بر سر کار آمد.