شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9895

در طاعت بی طاقت و بی توش چرائی/ ای گاه ستمکاری با طاقت و با توش 

همه طاعت آرند و مسکین نیاز/بیا تا به درگاه مسکین نواز 

طاقتی کو که به سر منزل جانان برسم /ناتوان مورم و خود کی به سلیمان برسم 

روی گشاده ای صنم طاقت خلق میبری/چون پس پرده میروی پردۀ خلق می دری 

خدنگ درد فراق اندرون سینه خلق / چنان نشست که در جان نشست سوفارش

چون در رکاب عهد و وفا می‌رود دلم / بیهوده است جور و جفا چند زین کند

جامه‌ات شوخ است و رویت تیره‌رنگ از گرد و خاک / از تو می‌بایست کردن اجتناب ای رنجبر

روشنی روز تویی، شادی غم‌سوز تویی / ماه شب‌افروز تویی ابر شکربار بیا

ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند                                           مشتاقم از برای خدا یک شکر بخند (تشبیه، استعاره)

بوی بهبود ز اوضاع جهان می‌شنوم                                   شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد (حس‌آمیزی، جناس تام)

از کیمیای مهر تو زر گشت روی من                           آری به یمن لطف شما خاک زر شود (ایهام تناسب، پارادوکس)

صد جوی آب بسته‌ام از دیده بر کنار                                 بر بوی تخم مهر که در دل بکارمت (حسن تعلیل، اغراق)