شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 27381

زبان فارسی دارای ۲۹ واج است که تعداد مصوت‌.های بلند آن ۶ واج است.

هجا یا بخش، مقدار آوایی است که دهان با یک بار بازشدن آن را ادا می‌‌کند.

مصوت بلند پیش از نوع ساکن، هجای کشیده به حساب می‌‌آید.

در شعر نو نیز شاعران تساوی مصراع‌‌های شعری را ضرور می‌‌دانند.

دریغ و درد که مویی نماند بر سر من              که روزگار به پیری سپید گرداند

شها، بهار جوانی من گذشت و رسید          خزان پیری اندُه‌فزای شادی‌کاه

سیاه‌کاری ما کم نشد ز موی سپید         به ترک خواب نگفتیم و صبحدم خندید

رسید نوبت پیری و خون دل خوردن          گذشت فصل جوانی و باده‌نوشی‌ها

د _ ج

ج _ الف

الف _ د

ب _ ج

اندرین جهان مردم به دانش بزرگوارتر و مایه‌دارتر، و چون مردم بدانست کز وی چیزی نماند پایدار، کوشد تا نام وی بماند.

اعتقاد پارسیان اندر نوروز نخستین آن است که اول روزی ‌است از زمانه و بدو فلک آغازید گشتن.

صفت درجات راه دکان جامع است، به شش موضع راه بر دکان است و هر یکی را نامی است

علمای ماوراء‌النهر را گرد کرد و این از ایشان فتوا کرد که کی روا باشد که ما این کتاب را به زبان پارسی گردانیم؟ گفتند: روا باشد خواندن و نبشتن تفسیر قرآن کسی را که او تازی نداند.