شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29867

کمان به زه را به بازو فگند/ به بند کمر بر، بزد تیر چند

تهمتن به قلب اندر آمد نخست/ زمین را به خون دلیران بشست

به رستم بر، آن‌گه ببارید تیر/ تهمتن بدو گفت: بر خیره خیر

پای‌هاشان را به بند و دست‌هاشان را به بر/ مغزهاشان را بکوب و خانه‌هاشان را بکاب

الف، ت

ب، پ

پ، ت

الف، ث

دروغ گفتن به ضربت لازم ماند که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بماند. (ماندگاری اثر جراحت)

هر که در پیش سخن خردمندان افتد تا مایه فضلش بدانند مایه جهلش بشناسند. (وجوب خاموشی و به‌جا سخن گفتن نزد دانایان)

به گرسنگی مردن بِه که حاجت پیش کسی بردن. (ترغیب به گرسنگی کشیدن)

برادر که در بند خویش است،‌ نه برادر نه خویش است. (لزوم کمک به زندانیان)

هر آن بند کز دست تو بسته شد/ گشایندگان را جگر خسته شد

سران را بسی سر جدا شد ز تن /پر از خاک، ریش و پر از خون، دهن 

بر اسبان نهادند زینِ خدنگ/ همه جنگ را تیز کردند چنگ

بدو داد و گفتش بدان چاه سر/که بیچارگان را تویی راهبر