شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 4949

باده‌خواران به نیم‌جو نخرند / این دو قرص درست گردون را

ای که به هنگام درد راحت جانی مرا / وی که به تلخی فقر گنج روانی مرا

یار مرا عارض و عذار نه این بود / باغ مرا نخل و برگ و بار نه این بود

گهی قماش درید و گهی به کوه دوید / گهی ز زهر چشید و گهی گزید جفا

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود / گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

با تو پیوستم و از غیر تو ببرید دلم / آشنای تو ندارد سر بیگانه و خویش

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام / جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا / که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم / طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می‌باش / که نیستی است سرانجام هر کمال که هست

ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر / سپیده‌دم که صبا چاک زد شعار سیاه

مفتعلن فاعلات مفتعلن فع

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن

مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن

مفتعلن مفتعلن

مفتعلن فاعلات

مفتعلن مفاعلن

مفتعلن مفاعیلن