شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 6681

رواق منظر چشم من آشیانۀ توست / کرم نما و فرود آ که خانه خانۀ توست

 دلا منال ز بیداد و جور یار که یار / تو را نصیب همین کرد و این از آن داد است

وصلِ تو اجل را ز سرم دور همی داشت / از دولتِ هجرِ تو کنون دور نمانده است

تو باز حسن پراندی و من کبوتر دل / کبوتری که رود سوی باز ناید باز

گر چه سر عربده و جنگ داشت / تنگ شکر در دهن تنگ داشت

رُخش لعل باد و دلش شاد باد / همیشه جهان را جهان‌دار باد

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

زَهره در تن زهر گردد بی‌گره گردد زره / زُهره گوید زه امیرا، چون به ‌زه کردی کمان

یک سحر از خواب خوش، چشم خوشت برنخاست / دست ندادش شبی، با تو به خلوت نشست

دارم از بهر دوای غم دل، می، بر کف / این دوایی است، که بی‌وصل تو دارم در دست

گر بدین شیوه کند، چشم تو مردم را مست / نتوان گفت،که در دور تو، هشیاری هست

جان صوفی نشد، از دود کدورت، صافی / تا نشد در بن خمخانه، چو دردی بنشست