شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم | آزمون شماره 31707

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا/ بی‌وفا! حالا که من افتاده‌ام از پا چرا

خدای خردبخش بخرد‌نواز/ همان ناخردمند را چاره ساز

همه بودی از بود او هست نام/تمام اوست دیگر همه ناتمام

ای هست‌کن اساس هستی/کوته ز درت درازدستی

امیدواری

اندوه و غم

پند و موعظه

شادی و نشاط

رشتۀ تسبیح اگر بگسست معذورم بدار/دستم اندر ساعد ساقیّ سیمین‌ساق بود

سرو را بین بر سماع بلبلان صبح‌خیز/همچو سرمستان به بستان، پای کوب و دست زن

آن خرمن گل، نه گل که باغ است/ نه باغ ارم، که باغ مینوست

صدای سمّ سمند سپیده می‌آید/یلی که سینۀ ظلمت‌دریده می‌آید

واژۀ «داد» نمی‌تواند ایجاد آرایۀ واژه‌آرایی کند.

آرایۀ واج آرایی جزو مباحث بدیع لفظی است.

واج آرایی مصوت ها از صامت ها محسوس تر است.

آنچه در تکرار اهمیت دارد، جنبه موسیقایی و آوایی سخن است نه شکل نوشتاری واژگان.