شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 13761

در پس خمره می‌نمود کمین / همچو دزدی که در بیابانا

 شبي روشنتر از سرچشمه نور / رخ شب در نقاب روز مستور

چو اوصافش تک و پویش کنم ساز / سخن در گوش تازد پیش از آواز

به يک عالم زمين داد و زمان داد / به ديگر يک بقای جاودان داد

پسر را نشاندند پیران ده / که مهرت بر او نیست مهرش بده 

ای گدایان خرابات خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز انعامی چند

نالم ز دل چو نای من اندر حصار نای / پستی گرفت همت من زین بلند جای

هیچ یادم نرود این معنی / که مرا مادر من نادان زاد

ای قیل و ای قال تو خوش و ای جمله اشکال تو خوش / ماه تو خوش سال تو خوش ای سال و مه چاکر تو را

ای جویبار راستی از جوی یار ماستی / بر سینه‌ها سیناستی بر جان‌هایی جان فزا

افتد عطارد در وحل (گل ولای) آتش درافتد در زحل / زهره نماند زهره را تا پرده خرّم زند

نی درد ماند نی دوا نی خصم ماند نی گوا / نی نای ماند نی نوا نی چنگ زیر و بم زند