شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 7543

تا در نزنی به هر چه داری آتش (مفعول مفاعلن مفاعیلن فع) 

با ساربان بگویید احوال آب چشمم (مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن) 

 نمک خوار خوانش همه چیز و کس (فعولن فعولن فعولن فعل)

اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

به حق مهر و وفایی که میان من و توست / که نه مهر از تو بریدم، نه به کس پیوستم 

خدای را مددی ای رفیق ره تا من / به کوی میکده دیگر علم برافرازم

کاملان از عیب خود بیش از هنر یابند فيض / بهره طاووس از پا بیش از بال خود است 

چو محرم شدی از خود ایمن مباش / که محرم به یک نقطه مجرم شود

به گفت هیچ نیایم چو پر بود دهنم / سر حدیث نخارم چه خوش بود به خدا (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن)

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام / آن کس که درد داده همو سازدش دوا (مفعول مفاعیل مفعول مفاعیل)

خوشدلم از یار همچنانک تو دیدی / جان پرانوار همچنانک تو دیدی (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

آن چنان در هوای خاک درش / می‌رود آب دیده‌ام که مپرس (فاعلاتن فاعلاتن فعلن)

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چِگل / شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی؟

بلاگردان جان و تن دعای مستمندان است / که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چین دارد

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی / خود نبود عشق تو را چاره ز بی‌خویشتنی

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان / دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

مستفعل فاعلات مستفعل 

 مفتعلن فاعلات مفتعلن فع

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

 مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن