شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17364

گرچه دانم که به جایی نبرد راه قریب/من به بوی سر آن زلف پریشان بروم 

سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من/ اگر ادا نکنی غرض دار من باشی 

دلم خزانۀ اسرار بود و دست غزا /درش بست و کلیدش به دلستانی داد 

قَدَر سازِ وجود دهر می ساخت/ که بر عرش تو شد اقبال مقرون 

حال مرا مرمّتی کند: به وضع من رسیدگی کند.

کرای شتر بر ما داشت: کرایه‌ی شتر از ما طلب داشت.

مرا اهلیت چیست: شایستگی و لیاقت من چقدر است؟

چنان که هستی برنشین: در همان شرایط بنشین

«دیوار» نوشته‌ای داستانی و اثر جمال میرصادقی است.

«الهی‌نامه» اثر عطار نیشابوری و گونه آن تعلیمی- عرفانی است.

شعر «چشمه» در قالب نیمایی و اثر علی اسفندیاری است.

«قابوس‌نامه» کتابی است در اخلاق و نوشته عنصرالمعالی کیکاووس می‌باشد.

نیست عشق لایزالی را در آن دل هیچ کار / کو هنوز اندر صفات خویش ماندست استوار

کیست آن کو ساعتی در بحر مهرت غوطه خورد / کش به دست از آتش شوق تو یک ساعت قرار

دست‌مایه بندگانت گنج‌خانه فضل توست / کیسه امید از آن دوزد همی امیدوار

چون جمال گوهر حدّادیان یوسف که زد / پتک حجّت بر سر اعدای دین حدّادوار

کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو                                                    چه دهی وسوسه دیدم هنری نیست تو را

عذری بنه اوّل که تو درویشی و او را                                                   در مملکت حسن سرِ تاجوری بود

مگر که سر بدهم ور نه من ز سر ننهم                                                      امید وصل در این ره چو پای بنهادم

مشک با حلقة مویت سر سودا دارد                                                    کج خیالی است مگر مشک ختا را سوداست