شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 9767

نافۀ آهو شده است ناف زمین از صبا / عقد دو پیکر شده است پیکر باغ از هوا

نیست اقلیم سخن را بهتر از من پادشا / در جهان ملک سخن راندن مسلّم شد مرا

اول، غسلی بکن زین سوی نیل عدم / پس به تماشا گذر آن سوی مصر بقا

شاه را تاج ثنا دادم نخواهم بازخواست / شه مرا نانی که داد ار باز می‌خواهد رواست

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو هم‌چو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

گر به اقلیم عشق رو آری / همه آفاق گلستان بینی

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

تا درخت دوستی کی بر دهد / حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

نیست شاه آن کس که دارد گنج گوهر بی شمار/ هر که را سدّ رمق هست از جهان، اسکندر است

چشم ما را شد رگ خواب گران، موی سفید/ بادبان بر کشتی دریایی ما لنگر است

شکرستان با وجود حرص باشد شوره زار/ با قناعت چشم تنگ مور، تنگ شکر است

خیره چشمان را نباشد در حریم حُسن راه/ از دو چشم شوخ، جای حلقه بیرون در است

 معدن علم است دل، چرا بنشاندي / جور و جفا را در اين مبارك معدن

 نكته‌اي كان جست ناگه از زبان / هم‌چو تيري دان كه جست آن از كمان

گر نپسندي همي كه خونت بريزند / خون دگر كس چرا كني تو به گردن

بنگر به ستاره كه بتازد ز پس ديو / چون زرّ گدازيده كه بر قير چكانيش