شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 30802

حذف فعل به قرینه لفظی

استفاده از واژگان عربی

آوردن (ی) پایان فعل معادل (می) استمراری

روشنی و سادگی و روانی زبان

 فرقی میان روز و شب خود نکرده‌ایم / تا فرق کرده‌ایم سپید و سیاه را

 از دشمن و از دوست گریزیم و عجب نیست / سرگشته نسیم از گل و از خار گریزد

 که ز هر خشک و تر چه شاید کرد / چون شود آب، گرم و آتش، سرد

 مستغنی‌ام به طبع بلند از بلند و پست / در طبعم آسمان و زمین را عیار نیست

گر نه آیین جهان از سر همی دیگر شود / چون شب تاری همی از روز روشن‌تر شود (کاربرد قافیه و ردیف ساده)

هر شب همی درخشد در گلستان / چون شعله‌های آذر گل‌های نار (استفاده طبیعی از آرایه‌های ادبی)

بوی جوی مولیان آید همی / یاد یار مهربان آید همی (سادگی زبان شعر)

ای آن‌که همی قصه من پرسی هموار / گویی که چگونه است بر شاه تو را کار (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)