شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 11482

فعولن فعولن فعولن فعولن

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن 

فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن 

مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن

بر دیده من خندی کاین‌جا ز چه می‌گرید / خندند بر آن دیده کاین‌جا نشود گریان

اشک مرا چو روی خود دار عزیز گر تو را / در خورد آب و آفتاب از پی ساز گازری

هر نفسی شور عشق در دو جهان افکنی / آتش سودای خویش در دل و جان افکنی

هر که در آتش نرفت بی‌خبر از سوز ماست / سوخته داند که چیست پختن سودای خام

ای میر نمی‌بینی این مملکت جان را / این روضه دولت را این تخت و سعادت را (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن)

گر نه تهی باشدی بیش‌ترین جوی‌ها / خواجه چرا می‌دود تشنه در این کوی‌ها (مفتعلن مفتعلن فاعلن)

صد چشم شود حیران در تابش این دولت / تو گوش مکش این سو هر کور عصایی را (مستفعل مفعولن مستفعل مفعولن)

ای رویت از قمر به، آن روبه‌روی من نه / تا بنده دیده باشد صد دولت ابد را (مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن)

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر / کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

باز شکستند خلق سلسله با مسلمین / باز درافکند عشق غلغله در مسلمین

چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل / یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف

با همه عطف دامنت آیدم از صبا عجب / کز گذر تو خاک را مشک ختن نمی‌کند