شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 11909

نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید

غمت در نهانخانه دل نشیند

درد ما را نیست درمان الغیاث

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز

بشنو از نی

عنکبوتی

گوش دارد

ساربان

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای                      دلم خون شد از غصه ساقی کجایی

پرده برانداز شبی شمع‌وار                                         تا همه سوزیم به پروانگی

کسانی عیب ما بینند و گویند                                         که روحانی ندانند از هوایی

دلت سخت است و پیمان اندکی سست                         دگر در هر چه گویم بر کمالی

به کوی مِی فروشانش به جامی برنمی گیرند/ زهی سجادة تقوا که یک ساغر نمی ارزد

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار/ اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی‌گیرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است /که یار ما چنین گفت و چنان کرد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل/ که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد