شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31669

در این حضرت آنان گرفتند صدر/ که خود را فروتر نهادند قدر

ره این است سعدی که مردان راه/ به عزت نکردند در خود نگاه

مکن خیره بر زیردستان ستم/ که دستی است بالای دست تو هم

چون زلف بتان شکستگی عادت کن/ تا صید کنی هزار دل در نفسی

اگر به سنگ قناعت بت طمع شکنی / سپرده‌ای ره و رسم خلیل بن آذر

اگر به مصر غلامی عزیز شد چه عجب / به هر کجا که تو رفتی عزیز می‌آیی

کیست گردن ز حکم عشق کشد / عشق، انگشتر سلیمان است

سوی ظلمت شتافت خضر روان / کرد موسی جان عزیمت طور

 فرقی میان روز و شب خود نکرده‌ایم / تا فرق کرده‌ایم سپید و سیاه را

 از دشمن و از دوست گریزیم و عجب نیست / سرگشته نسیم از گل و از خار گریزد

 که ز هر خشک و تر چه شاید کرد / چون شود آب، گرم و آتش، سرد

 مستغنی‌ام به طبع بلند از بلند و پست / در طبعم آسمان و زمین را عیار نیست

جفا پل بود بر عاشق شکستی                     وفا گل بود بر دشمن فشاندی

گر عزم جفا داری سر در رهت اندازم           ور راه وفا گیری جان در قدمت ریزم

در عشق ترک کام کن ترک حبوب و دام              مر سنگ را زر نام کن شکّر لقب نه بر جفا

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم              بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت