شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 23759

دری زبان محاوره و مکاتبه مقامات دولتی ساسانیان بوده است.

منطقه رواج آن نخست در مشرق و شمال شرقی ایران بود.

این زبان با کنار گذاشتن برخی از صداهای زبان عربی، الفبای آن را پذیرفت.

هیچ وقت نتوانست زبان عمومی سراسر کشور ایران شود.

انوری – ششم

آغاجی – چهارم 

ناصرخسرو – پنجم

جمال‌الدین عبدالرزّاق اصفهانی – ششم

زبان پارتی در شمال و شمال شرقی ایران متداول بود.

زبان پارتی، در دوره اشکانیان رایج بود و یکی از شاخه‌های فارسی میانه محسوب می‌شد.

آثار ادبی پهلوی به دلیل اهمیت سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام، غالباً به کتابت درنیامده بود.

بیش‌تر آثار دینی زردتشتی مانند یادگار زریران اصل پهلوی دارند.