شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20736

ادب پیر خرابات نگه داشتنی است /طبع پیران و دل نازک اطفال یکی است

گشایش از دم پیران بود جوانان را/به خاک بوسِ هدف، تیر بی‌کمان نرسد

دیده ز عیب دیگران کن فرار/صورت خودبین و در او عیب ساز

ای جوانان هنر از پیر بباید آموخت/ یادگیری ز ما مستی و بی‌باکی را

ترسم گسلد مویت از کشمکش دل‌ها                              زنهار سبک می‌رو کاین بار گران داری (نهاد)

ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی                                     در فکرت تو پنهان صد حکمت الهی (مسند)

گر می‌فروش حاجت رندان روا کند                                ایزد گنه ببخشد و دفع بلا کند (مفعول)

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم                    جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها (صفت)

بلندی از آن یافت کو پست شد                                                                         در نیستی کوفت تا هست شد

ما را سر باغ و بوستان نیست                                                                        هر جا که تویی تفرّج آن‌جاست

پشت دیوار آنچه گویی هوش دار                                                                     تا نباشد در پس دیوار گوش

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت                                                           فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود