شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 7661

مرگ را هم‌‌سنگ با هجران مکن ای دل که من / بارها سنجیده‌‌ام مردن یکی، هجران صد است 

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

کی رفته‌ای ز دل که تمنا کنم تو را / کی بوده‌ای نهفته که پیدا کنم تو را

کمر کوه کم است از کمر مور این جا / ناامید از در رحمت مشو ای باده‌‌پرست
 

--U-UU-UU--

--U-U-UU---

--U--U--UU-

--U---U---U-

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود / گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خویش

با تو پیوستم و از غیر تو ببرید دلم / آشنای تو ندارد سر بیگانه و خویش

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

ای حافظ ار مراد میسر شدی مدام / جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

فرمان ملک چه ساحری ساخت / کز سحر بهار آزری ساخت

به طوق فاخته نازد محبت از فن ما / که زخم تیغ تو دارد طواف‌ گردن ما

دلم در بحر سودای تو غرق است / نکو بشنو که این معنی نه زرق است

چه‌ ممکن است‌که راحت سری برآورد از ما / مگر نفس رود و دیگری برآورد از ما