شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 11: دوران متأخر | آزمون شماره 18115

برهان عقلی مجرد از کشف و شهود عرفانی راه به جایی نمی‌برد.

توانایی عقل تنها در دفاع از ذات احدیت است و نه حقانیت دین.

دین خدا در همه احکام با ضروریات عقلی مطابق است.

عقل و دین به دلیل اشتراک در سرمنشاء، حقیقت واحدی هستند.

علامه طباطبایی از مروجان آن است.

صدرالمتألهین آن را بنیان گذاشت.

ابن سینا تنها لفظ آن را به کار برده بود.

میرداماد به ترویج آن پرداخت.

برهان خاص ملاصدرا در اثبات خدا، فقط با در نظر گرفتن اصالت وجود، وحدت حقیقت و مراتب داشتن آن، قابل فهم و تبیین است.

ملاصدرا براساس سه اصلِ اصالت و وحدت وجود و مراتب داشتن آن، نظام جهان را تبیین می‌کند و حق را غنی بالذات و خارج از این نظام می‌داند.

براساس اصل اصالت وجود، تنوع و کثرتی که در موجودات جهان وجود دارد، حاکی از وجودهای مختلفی است که همگی از وجود یگانه‌ای هستی گرفته‌اند.

تفاوت ملاصدرا با عارفان در مسئله وحدت حقیقت وجود، این است که وی آن را مستدل می‌کند و نشان می‌دهد که کثرت، به جنبه ماهوی موجودات باز می‌گردد.