شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 30522

جان ریخته شد با تو، آمیخته شد با تو (۳)

در چشم تو، آفتاب گردون گم شد (۲)

عنقا شکار کس نشود دام بازچین (۳)

چون گل سرخ گریبان ز طرب بدرانید (۲)

سروران را بی‌سبب می‌کرد حبس/ گردنان را بی‌خطر سر می‌برید

-U - - - U - - - U - /- U - - - U - - - U -

تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

U- - -U- - -UU- -U /- - -U- - -U- - - U- - -U- - -

بده تا بگویم به آواز نی/ که جمشید کی بود و کاووس کی

U - - U - - U / - -U - - UU - U - -

بساط سبزه لگدکوب شد به پای نشاط/ ز بس که عارف و عامی به رقص برجستند

U- - U U - U - U/-U - U- - - U - - U - U- - - -

بت خود را بشِکن خوار و ذلیل

تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

دزد دلم گشت گرفتار یار

عقیق است گویی به پیروزه اندر

خودخواه، آزرده، بچّگانه: خُدخاه، آزُردِ، بَچْچِگانِ

خواستار، مؤذّن، متجدّدانه: خاسْتار، مُؤَذذِن، مُتَجَددِدانِ

باده‌گساری، مقدّمه، نوحه‌خوانی: بادِگُساری، مُقَددَمِ، نوحِ‌ خانی

دیباچه، می‌خوارگی، خورشید‌عذار: دیباچِ، مِی‌خارِگی، خورشید عِذار