شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی

برخی فیلسوفان معتقدند ممکن است از هر علتی هر معلولی پدید آید، این افراد ممکن نیست ... را نپذیرفته باشند.

وجود رابطه حتمیت میان علت و معلول

نبود غایت و هدف در جهان هستی

نبود سنخیت میان علت و معلول

هیچ یک از معانی اتفاق

با توجه به تمثیل غار افلاطون، کدام بیان دقیق‌تر و مناسب‌تر است؟

بزرگ‌ترین زندانی که بشر ممکن است به آن گرفتار شود، باورهای جامعه‌ی وی است که همانند زنجیر دست و پای او را می‌بندد.

برای انسان‌های عادی که به وضع موجود خود عادت کرده‌اند، گذر از یک وضع عادی و رسیدن به حقیقت برتر، سخت و دردآور است.

هر چند که آدم‌های معمولی جامعه، اهل تفکر نیستند، اما نمی‌توان گفت که اینان وضوع موجود را می‌پسندند و از تغییر و تحول بیزارند.

بزرگ‌ترین مشکلی که آدم‌های معمولی جامعه با آن روبرو هستند، همانا نامأنوس بودن سخنان آن‌ها برای انسان‌های خردمند جامعه است.

با توجه به دیدگاه هیوم، کدام گزینه توضیح مناسب‌تری در ارتباط با چگونگی رسیدن انسان به مفهوم «ضرورت» در اصل علیت ارائه کرده است؟

از «تجربه‌ی تداعی» است که تصور ارتباط ضروری در ذهن انسان‌ها، حاصل شده است.

«همراهی دائم وقایع» و «مشاهده‌ی حسی»، دو عامل پیدایش مفهوم ضرورت در ذهن انسان‌هاست.

«عادت ذهنی» و «تجربه‌ی حسی»، انسان‌ها را ترغیب به پذیرش مفهوم ضرورت در اصل علیّت کرده است.

انسان‌ها، رابطه‌ی ضروری میان علت و معلول را مستقیماً از طریق «تجربه» و درک «توالی زمانی» به دست آورده‌اند.

سنخیت علّت و معلول به این معناست که:

میان علّت‌ها و معلول‌های عالم، مناسبات مشابهی برقرار است.

میان هر علّت با معلول خودش مناسبت خاصی حاکم است.

همه‌ی معلول‌ها به علّت واحدی که از سنخ خودشان است ختم می‌شوند.

معلول‌های جهان هستی، همگی با هم دارای سنخیت خاصی هستند.

تفاوت اصلی رابطه‌ی علّی با سایر روابط در چیست؟

رابطه‌ای پیش از وجود دو طرف رابطه است.

بین معلول و علّت، بعد از وجود دو طرف پدید میآید.

چیزی جز نیازمندی معلول به علّت (و بالعکس) نیست.

رابطه‌ای درست در خود وجود علّت و معلول است.

شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی | آزمون شماره 18577