شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19596

بنالم ایرا (زیرا) بر من فلک همی کند آنک / به زخم زخمه بر ابریشم رباب کنند                                                                                                          «فلک: نهاد»

ز بس که بر من باران غم زنند مرا / سرشک دیده صدف‌وار درّ ناب کنند                                                                                                              «سرشک: مفعول»

ز درد وصلت یاران من آن کنم به جزع / که جان پیران بر فرقت شباب کنند                                                                                                              «من: مضافٌ‌الیه»

چو هیچ دعوت من در جهان نمی‌شنوند / امید تا کی دارم که مستجاب کنند                                                                                                              «دعوت: مفعول»

 چهار

سه

دو

 یک

رسید عمر به پایان و داستان فراق / ز حد گذشت و به پایان نمی‌رسد طومار

به باغ بلبل خوش‌نغمه‌ی سحرخوان بین / که روز و شب سبق عشق می‌کند تکرار

بکش جفای رقیب ار حبیب می‌خواهی / کنار گل نبری گر کنی کناره ز خار

به روی خوب وی آن کس نظر کند خواجو / که پشت بر دو جهان کرد و روی بر دیوار

تو خرسند گردان دل مادرم / چنین کرد یزدان قضا بر سرم

همه مرگ راییم پیر و جوان / به گیتی نماند کسی جاودان

دل من همی با تو مهر آورد / همی آب شرمم به چهر آورد

اگر هوش تو زیر دست من است / به فرمان یزدان بساییم دست