شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9102

کشیدند در کوی دلدادگان / میان دل و کام، دیوارها

اگر داد دادن بود کار تو / بیفزاید ای شاه، مقدار تو

آسودگی بلاست اسیران عشق را / بال و پر دلم به شکنج فراق ریخت

بگفت ار من کنم در وی نگاهی / بگفت آفاق را سوزم به آهی

یاران مدد نمودند در صلح غیر با او / اکنون کسی که در جنگ ما را کند مدد کیست؟

بی‌سبب گرد جنگ و کینه مگرد / که نه هر جنگجوی را ظفر است

یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است / ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری

بریز خون «عراقی» و آشتی واکن / که آشتی به همه حال بهتر از جنگ است

صائب از عشق چه سان قامت خود راست کند؟ /  که فلک از ته این بار گران پس خم زد

ذرّه‌ی ناچیز ما بر گردن همّت گرفت / بار سنگین امانت را که گردون برنتافت

چند کشند اهل دل بار بلای آسمان / خود به کران نمی‌رسد جور و جفای آسمان

نداشت طاقت این بار آسمان و زمین / ظلوم ماست که شد عامل امانت عشق