شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11445

گر چو فرهادم به تلخی جان برآید باک نیست / بس حکایت‌های شیرین باز می‌ماند ز من

تو سرو جویباری، تو لاله بهاری /  تو یار غم‌گساری تو حور دل‌ربایی

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار / چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

آه ﻛﺰ آﻫﻢ ﻣﻪ و ﭘﺮوﻳﻦ ﺑﺴﻮﺧﺖ      اﺧﺘﺮ ﺑﺨﺖ ﻣﻦ ﻣﺴﻜﻴﻦ ﺑﺴﻮﺧﺖ

آﺗﺶ ﻣﻬﺮم ﭼﻮ در دل ﺷﻌﻠﻪ زد      ﺑﺮ ﻓﻠﻚ ﺑﻬﺮام را زوﺑﻴﻦ ﺑﺴﻮﺧﺖ

ﺷﻤﻊ را ﺑﻨﮕﺮ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﻴﻼب اﺷﻚ       ﻫﺮ ﺷﺒﻢ ﺗﺎ روز ﺑﺮ ﺑﺎﻟﻴﻦ ﺑﺴﻮﺧﺖ

اى ﺑﺴﺎ ﺧﺴﺮو ﻛﻪ او ﻓﺮﻫﺎدوار     در ﻫﻮاى ﺷﻜﺮ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﺴﻮﺧﺖ

قدّ همة دلبران عالم / پیش الف قدت چو نون باد

از خطا گفتم شبی زلف تو را مشک ختن / می‌زند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز

ای سرو سیم‌تن صبح است در فکن / در جام آبگون آن آتش مذاب

مجنون ز جام طلعت لیلی چو مست شد / فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد