شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 16237

اندر آن ساعت که بر پشتِ صبا بندند زین / با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است

آب چشمم گفت حالم بر درت زان پس تو دانی / هم تو می‌دانی که نبود بر رسولان جز بلاغی

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی / دل ز تنهایی به جان آمد خدایا همدمی

ما به غم خو کرده‌ایم ای دوست ما را غم فرست / تحفه‌ای کز غم فرستی نزد ما هر دم فرست

خمش کن کز سخن‌چینی همیشه غرق تلوینی / دمی هویی دمی هایی دمی آهی نمی‌دانم

فرو بندید دستم را چو دریابید هستم را / به لشکرگاه فرعونی خبر یابد ز برهانم

خمش کردم که سرمستم از آن افسون که خوردستم / که بی‌خویشی و مستی را ز آگاهی نمی‌دانم

اگر من جنس ایشانم و گر من غیر ایشانم / نمی‌دانم همین دانم که من در روح و ریحانم