شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15931

همه سهم من از عشق تو غم بود، ولی / دوست دارم که تو را شاد ببینم، ای دوست

غم خود را ز دشمن می‌کنم پنهان که می‌دانم / ز اندوهم بسی شادی کند این هم غم دیگر‎

غم از شادی بزاید، شادی از غم / چه غم دارم که غیر از غم ندارم

پار گذشت آن چه دیدی از غم و شادی / بگذرد امسال و همچو پار نماند

 هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو              کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

 حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو               که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معمّا را

 ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند               تا تو نانی به کف آریّ و به غفلت نخوری

 آن‌که پامال جفا کرد چو خاک راهم              خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم

تو قلّۀ خیالی و تسخیر تو محال / بخت منی که خوابی و تعبیر تو محال

بعد یک عمر قناعت دگر آموخته‌ام / عشق گنجی است که افزونی‌اش از انفاق اس_ت

چون که گل رفت و گلس_تان درگذشت / نشنوی زان پس ز بلبل سرگذشت

به صحرای هوس تا کی دلا سر در هوا گردی؟ / نمی‌بینی رهی، ترسم که گم گردی چو واگردی

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا